What happened during the summer of ’65 (part II)

Part II: Some noteable encounters during the month of August…
of hoe een aantal bijzondere ontmoetingen ervoor zorgde dat de muziek van The Beatles naar een next level getild werd.

Wat voorafging:

In 1964 veroveren The Beatles de ganse wereld. Overal hysterische taferelen.
Tijdens de worldtour van 1964 spelen ze 26 optredens in 75 dagen. Ze vliegen van Schiphol naar Hongkong, naar Adelaide in Australië, naar Nieuw Zeeland, terug naar Australië en terug naar Europa. In datzelfde jaar is er nog een UK tour en een European tour. The Beatles, op dat moment nog altijd maar prille twintigers, leven dan al 5 jaar aan zo’n hels tempo. Het begin van 1965 spenderen ze aan eindeloze opnamedagen voor de film Help! om daarna meteen terug op Europese en Amerikaanse tournee te vertrekken. The Fab Four worden hun eigen hits, het non-stop optreden en de absurde fan hysterie stilaan beu.

Een reeks gebeurtenissen en ontmoetingen tijdens de 2de Amerikaanse tour in de laatste weken van augustus 1965 zullen ervoor zorgen dat The Beatles in het najaar van 1965 een radicale metamorfose ondergaan. De tieneridolen zijn klaar om zichzelf volledig heruit te vinden en nemen afscheid van hun YeahYeah repertoire, van de uniforme Mersey Beat kostuums en van hun teenager imago.

cover image 3

Encounter 1: Monday, August 16
The Beatles meet Bob Dylan

Na de overweldigende ervaring van het Shea Stadium optreden nemen The Beatles een dag vrij. Al is dat in tijden van Beatlemania relatief natuurlijk. The Beatles blijven de ganse dag in het Warwick hotel terwijl beneden op straat de fans rijen dik staan.
Die dag krijgen ze verschillende bezoekers over de vloer: The Supremes, The Ronettes, Del Shannon, The Exciters en… Bob Dylan.

Dylan had twee weken voordien zijn fans geshockeerd op het Newport Folk Festival. Onaangekondigd en in een opwelling speelde hij er voor het eerst live met een amplified band. Die keuze werd hem door de organisatoren en de fans niet in dank afgenomen. The Electric Dylan Controversy zal in the Warwick Hotel ongetwijfeld onderwerp van gesprek geweest zijn.

John Lennon was het jaar daarvoor, tijdens de eerste Amerikaanse tournée, al aangespoord door Dylan om diepzinniger teksten te schrijven. Die boodschap was aangekomen. En na de surrealistische Shea Stadion ervaring had Lennon het helemaal gehad met de gillende tienermeisjes. The Beatles wilden stilaan op zoek naar grotere artistieke credibiliteit en waren klaar voor een volgende stap in hun carrière.
Dylan had het op zijn beurt helemaal gehad met de fanatieke, conservatieve folkscene.
Die twee topmuzikanten en hun ambities om radicaal tegen de muzikale stroom in te gaan, kwamen elkaar die dag tegen in het Warwick Hotel.
De gevolgen van die ontmoeting zouden lang van zich laten horen.


Encounter 2: Tuesday, August 24
The Beatles meet the Byrds in LA

Na 11 shows in 9 dagen nemen The Beatles 5 dagen vrijaf in Los Angeles. Ze huren daarvoor een villa in Bell Air.

We stayed in the house that Hendrix later stayed in. It was a horseshoe-shaped house on a hill off Mulholland. It had a little gatehouse, which Mal [Evans] and Neil [Aspinall] stayed in, decorated by Arabian-type things draped on the walls.

George Harrison, Anthology

The Byrds hadden in die zomer een grote hit met de Dylan cover Mr. Tambourine Man en werden in de pers het Amerikaans antwoord op The Beatles genoemd.

The Beatles waren op hun beurt geïnteresseerd in de vernieuwende sound van The Byrds. Die viel op door de sprankelende Rickenbacker 360/12 klank, en de strakke drumbeat in combinatie met gelaagde teksten. Persattaché Derek Taylor regelde een ontmoeting en op 24 augustus kwamen Roger Mc Guin en David Crosby op bezoek. De West Coasters hadden twee cadeautjes mee: een flesje LSD en een plaat van Ravi Shankar.

There were girls at the gates, police guards. We went in and David, John Lennon, George Harrison and I took LSD to help get to know each other better. There was a large bathroom in the house and we were all sitting on the edge of a shower passing around a guitar, taking turns to play our favourite songs. John and I agreed Be-Bop-A-Lula was our favourite ’50s rock record.

I showed George Harrison some Ravi Shankar sounds, which I’d heard because we shared the same record company, on the guitar. I told him about Ravi Shankar and he said he had never heard Indian music before.

You can hear what I played him from The Byrds’ song Why. I had learned to play it on the guitar from listening to records of Ravi Shankar.

Roger Mc Guin, Anthology

David Crosby wist hoe je een goede LSD trip moest lanceren en de acid die hij meehad was van goede kwaliteit. Zowel John, George als Ringo waren achteraf laaiend enthousiast over de ervaring. John en George hadden eerder al acid geprobeerd maar waren toen niet onder de indruk. Voor Ringo was het de eerste keer. Paul hield zich afzijdig. De BelAir trip was voor The Beatles het begin van een periode met veel geexperimenteer. De zintuiglijke ervaring van een LSD trip bepaalde in grote mate de sound van de platen die ze zouden opnemen.

Manager Brian Epstein en persattaché Derek Taylor waren niet ongevoelig voor de pracht en praal van Hollywood en ze zorgden ervoor dat The Beatles tijdens hun verblijf in LA maximaal in contact kwamen met het hippe West Coast volkje: Peter en Jane Fonda, Richard Chamberlain, Hayley Mills, Terry Melcher, Joan Baez, … ze passeerden allemaal de revue.
De ongedwongen, open communicatie en de non-conformistische easy-going stijl van de hippe West-Coasters zal ongetwijfeld indruk gemaakt hebben op de 4 jongens uit het grauwe conservatieve Liverpool.


Encouter 3: Friday, August 27
The Beatles meet with Elvis Presley

Wanneer in 1956 Elvis met Heartbreak Hotel zijn eerste hit scoort zijn The Beatles 16, 14, 13 en 16 jaar. De ‘Blues with a powerfull beat’ maakte grote indruk op de tieners uit Liverpool en stimuleerde hen om zelf muziek te spelen.
10 jaarlater als ze bijna dezelfde status als Elvis hebben bereikt, krijgen ze de kans om hun idool in levende lijve te ontmoeten.
Elvis zit op dat moment in zijn film periode, die levert eigenlijk alleen maar commericiële B-films. Als muzikant is hij op dat moment niet meer actief.

John Lennon begrijpt dat niet. Hij haatte de opnames van Help!. Hij wil daar met Elvis zeker over praten.

“I asked him about not making music, only being busy making movies. He seems to enjoy making movies. We couldn’t stand not making music.”

John Lennon, Anthology

Het blijkt tijdens het bezoek niet makkelijk om echt contact met elkaar te krijgen. Elvis’ carrière zit op dat moment eigenlijk op een dood spoor en hij ziet The Beatles eerder als een bedreiging dan als collega’s. Hij begrijpt niet hoe dat zootje ongeregeld zo succesvol kan zijn terwijl hij eigenlijk ‘The King’ is. Het hele bezoek moet een soort wederzijdse mengeling van bewondering en afgunst, interesse en minachting geweest zijn.

We just couldn’t get close. He seemed lonely to me.”

John Lennon, Anthology

Elvis was een geïsoleerde tieneridool op zijn retour geworden. Dit was duidelijk niet waar The Beatles naartoe wilden. Het verschil met de ontmoetingen met The Byrds en Bob Dylan moet groot geweest zijn.

The Beatles zijn dood, lang leve The Beatles

Op woensdag 1 september vliegen The Beatles terug naar Londen. Ze duiken meteen de studio in.
Drie maand later ligt Rubber Soul in de winkel…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s